آخر سال

حس بدی بود وقتی بعد از ی عالمه روز تلاش تنهایی و خب نتیجه مقبول؛ حتی 10 دقیقه هم سهم تو نشه که بهت خسته نباشید بگن... دلم گرفت... انتظار داشتم لااقل بعد از اینکه آخرین نفر هم رفت و من موندم و ی عالمه کار تنهایی؛ به اندازه ی خسته نباشید و تشکر خشک و خالی هم که شده صدام کنه و بشونه و برام وقت بزاره...

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: جمعه 27 اسفند 1395 ساعت: 4:26

ی وضی بی حوصله ام

آخ آخ که دوباره حوصله ندارم... نه حوصله خودمو نه بچه هارو نه شرکت نه خونه نه بیرون... ازون روزاس که فقط حوصله ندارم... امروز دوباره حکم آزادی من صادر شد... اما نمیدونم چرا اصلا خوشحال نیستم... تازه ماشین هم دارم... بازم برام مهم نیست... و بدتر اینکه میخوام برم مسافرت اونم نه ایران... اما بازم

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: پنجشنبه 26 اسفند 1395 ساعت: 0:50

نمیدونم چیکار کنم

اصلا نمیدونم توی این اوضاع مسافرت رفتنمون با رئیسه کار درستیه یا نه... اینقدر این روزا اعصابش خورده و کم توجهی میکنه که میترسم به خاطر من و حرفا و اتفاقای اخیر تصمیم به مسافرت گرفته باشه... تا ی جاییش رو بهش حق میدادم و گفتم واقعا 10 روز خیلی سرش شلوغ بوده و بعدم که قضیه منتفی شدن فنلاند پیش آمد گفت

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: سه شنبه 24 اسفند 1395 ساعت: 18:03

همین الان

دلم خواست برم... همین الان... دیگه خسته شدم... نه اینکه این روزا بد باشه؛ نه خیلی خوبه... این روزا هوا عالیه... عالی... ازون هواها که دلت میخواد ساعت ها وایسی و نفس بکشی... پول بچه ها هم جور شده... مجید هم در حد دهن بستن و نفس کشیدن یچیزی براش جور شده... از طرف طبیعت هم فعلا در موضع قدرت هستیم

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: سه شنبه 24 اسفند 1395 ساعت: 18:03

سکوت

تمام یکی دو ماه گذشته رو با خستگی خیلی زیادی به امید ورق زدن تقویم و پیدا کردن دو سه روز تعطیلی گذروندم و حالا دقیقا وسط این دو سه روز تعطیلی تنها گوشه خونه به اتفاق های گذشته فکر میکنم... علارغم تمام تلاشم وبه عهده گرفتن مسئولیت رفع و رجوع کردن بی پولی ها و جلو و عقب افتادن چک ها و تماس جواب دادن ه

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: يکشنبه 22 اسفند 1395 ساعت: 9:13

سکوتی سنگین تر از فریاد

امروز به این نتیجه رسیدم چقدر مهمه آدم یکی رو داشته باشه که وقتی حالش خوبه یا حالش بده باهاش صحبت کنه... خیلی مهمه که وقتی پات له شده و کبود شدی بتونی برای یکی ناز کنی؛ نه اینکه غریبه ها حالتو بپرسن... خوبه که کی باشه که نگران خط لبت باشه نه اینکه یکی که ی بار دیدتت بخواد حالتو بپرسه... و چقدر خوبه

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: يکشنبه 22 اسفند 1395 ساعت: 9:13

شاید بی نوبت

وقتی دیشب عزرائیل از توی بدنم رد شد؛ و تپش قلبم دردی رو به جسمم انداخت که میگفت بیچاره بهتره برای خودت ی فکری بکنی و موجب شد از ساعت 4تا 7صبح توی رختخواب دراز بکشم و به سقف خیره بشم و الان دارم از درد چشم و سر میترکم؛ به خودم گفتم کجای کارم؟ اگر مرده بودم کی میامد جمم کنه؟ کدوم یکی از همکارام بالای

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: يکشنبه 22 اسفند 1395 ساعت: 9:13

چی بگم والا

رفتم دکتر... خب حالم بد بود... اونقدری که آبجیه آمد و بردم... حالم از توی چشای گود رفتم داد میزد چه خبره... قرص زد افسردگی بهم داد!! بماند قرصه که تکرار ی دوره افسدگیه... رفتم خونه و عوارضش رو نگاه کردم نوشته بود: خواب آلودگی... سردرد و سرگیجه... حالت تهوع... در هفته اول ایجاد استرس شدید و تشنج میکن

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: يکشنبه 22 اسفند 1395 ساعت: 9:13

نمیدونم

اولا که امروز روز جهانیه زنه... 8مارس... دوما مبارکم باشه که هنوز هستم... حتی یک زن... اما در ادامه... نمیدونم باید چیکار کنم! الان دقیقا ی عالمه کار انجام نشده دارم که اصلا نمیدونم باید چیکار کنم!! همش تقصیر رئیسه... هروقت مرخصی میگیره که کارای شرکت رو بکنه حتی ی ساعت درست هم وقت نمیکنه شرکت

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: يکشنبه 22 اسفند 1395 ساعت: 9:13

...

... دارم فکر میکنم... ... نوشتن را فراموش کرده ام... دلم میخواست بنویسم اینجا هوا عالیست؛ اما ننوشتم... بعدش آمدم با چه هیجانی... با چه تجربه ای... شده بودم یک بمب انرژی و دلم میخواست حرف بزنم... نه برای هر کسی... فقط یک نفر... اما نه تنها پای حرفهایم ننشست؛ تمام شور و هیجانم را تبدیل به عصبانیتی کرد که سه روز است نمیتوانم آرامش کنم... کار سختی نبود گوش دادن... و کار سختی هم نبود منطق خواستن... ناراحتی؟ حرف بزن؛ نه اینکه وراجی کنی! بگو حالم خوب نیست... بگو الان وقتش را ندارم اما میدانم تو دوست داری کنارت باشم... میدانی؛ گاهی وقت ها یک جمله ساده نه تنها مشکلات بزرگی را برطرف میکند؛ به همدلی هایی تبدیل میشود که خاطره منطقش تا همیشه توی دلت خواهد ماند... میفهمی؟ منظورم همین سادگی در قالب کلام است... من دوست دارم درکم کنی؛ پس میفهمم که تو هم دوست داری درکت کنم... اگر گفتی و من راه چاره ای پیدا نکردم؛ بدم... اما اگر نگفتی و همه چی آشفته شد تو بینهایت بدی... نه تنها بدی بلکه موجب شدی من هم بد باشم... روزها... مدتها... دلم میگیرد... غصه اش میشود... تنهایی اش میکند... س

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: پنجشنبه 12 اسفند 1395 ساعت: 15:02

یک تجربه عجیب

صدای همهمه می آمد، تاریکی مطلق بود، فقط گاهی با نور متحرک و سریع فلش دوربینی صحنه ای از حضور بقیه دیده میشد، انگار همه چیز برای بقیه عادی بود، هوا لحظه به لحظه خفه تر میشد، انگار سقف غار داشت به سینه ام نزدیک میشد، دیوارها هم، تنگ تر و تنگ تر... عرق گرم روی صورتم به پایین میچکید، نم نمکیه بدنم لباسم را محکمتر به بدنم می چسباند، راه نفسم بند آمده بود، تپش قلبم به بیشترین حدش رسیده بود، قفسه سینه ام درد گرفته بود و ثانیه به ثانیه درد بالاتر می آمد، راه برگشتی نبود... نفس عمیق بکشید... صدای راهنمای محلی و باتجربه های گروه بود... نفس عمیق... اما انگار چیزی عوض نمیشد، نمناکی هوا بیشتر ریه ام را میسوزاند... تصور برگشت از زیر قندیل های نمکی دیوانه ام میکرد، از رفتن امتناع میکردم، تاریکی بعد از نور پررنگ تر میشد، لعنتیه تمام نشدنی... همهمه به فریاد تبدیل شده بود، تشویق به رفتن را نمیشنیدم، فقط امتناع، پشت هم تکرار میکردم من نمی آیم، میمیرم... گروه منتظر بود وضع هیچکس از من بهتر یا بدتر نبود، همه میخواستند فقط از این وضعیت خلاص شوند... بی توجه به حال بقیه میخکوب شده بودم، نمیام، نمیا

برچسب: نویسنده: مهسا احمدپور تاريخ: پنجشنبه 12 اسفند 1395 ساعت: 15:02

بغضم گرفته

رئیس نامردترین بی معرفت ترین بی احساس ترین بی ذوق ترین بی نمیدونم دیگه چی! بی همه و ایناترین آدم دنیاس اعصابم از دستش خورده... بی انصاف... انگار همه آدمای دنیا آدمن اما من نه... بمن چه که باید دوجا کار کنی؛ منکه نباید تاوان بدم... نمیتونی جمش کن؛ اما از من نخواه 10نفر باشم و هرکس نیست من باشم!! بعد از همه این حرفا و ی روز وحشتناک شازده به خودش اجازه میده سر من داد بزنه... هر کار میکنم به چشمش نمیاد... نمیگم شاهکار کردم اما هیچکار که نکردم دو قرون حساب و کتاب کردم که امروز چکش پاس شد... اونکه براش فرق نمیکنه چکش پاس بشه یا نشه... اصلا براش مهم نیست که چقدر اعتبار داره؛ اصلا چه مهم که اعتبار داشته باشه یا نه... حالا این همه سال زندگی کرده اعتبار نداشته چطور شده؟!! امروز بعد از صد سال میخواستم برم آرایشگاه؛ بعدشم برم بانک؛ بعد از هزار سال تصمیم گرفتم ی کاری بکنم بالاخره مثل آدم؛ راحت زنگ میزنه میگه عصر بریم مسیر بعد به راحتی گند میزنه توی برنامه های منکه حالش خوب نیست و خسته اس!! انگار من آدم نیستم و خسته نمیشم؛ برنامه ندارم؛ زنده نیستم... بخدا شدم ی بیشعور بدردنخور و بی معرفت فقط ب